Wat is een backyard ultra? Regels, records en het WK van 2026 uitgelegd

Een backyard ultra is een loopwedstrijd zonder finish. Elk uur op het uur start je aan dezelfde ronde van 6,7056 km, en wie bij de volgende start niet klaarstaat, ligt eruit. De laatste loper die nog één ronde helemaal alleen afwerkt, wint. Het klinkt als een eenvoudig rekensommetje, maar het is een gevecht met de klok, de nacht en je eigen hoofd. Net daarom trekt het lopers van over de hele wereld aan, van nieuwsgierige beginners tot recordjagers. ^[1]

Het format heeft intussen een eigen wereldkampioenschap voor landenteams, dat in oktober 2026 in 66 landen tegelijk liep. In het Kempense Retie verbeterden twee Belgen daar het wereldrecord. Maar ook wie nooit verder liep dan een stratenloop, kan het principe in een avond zelf uitproberen. ^{[3] [10]}

Hoe werken de regels?

Eén ronde heet een yard. Het parcours is een lus of een heen-en-terugtraject, maar de lengte is altijd 6,7056 km. Elke yard start precies een uur na de vorige. Drie, twee en één minuut vooraf klinkt een waarschuwing, en bij de bel moet je in het startvak staan. Te laat vertrekken mag niet, en een ronde die je niet binnen het uur uitloopt, telt niet. Een ronde overslaan om even te slapen kan dus niet: wie niet start, is eruit. ^[1]

Tijdens een ronde ben je op jezelf aangewezen. Je krijgt onderweg geen persoonlijke hulp, alleen deelnemers mogen op het parcours, en ook uitgevallen lopers mogen niet met je meelopen. Wandelstokken en andere hulpmiddelen zijn verboden. Je mag de lus alleen verlaten om naar het toilet te gaan, en tragere lopers laten snellere passeren. Alles wat je nodig hebt, van eten tot een droge trui, wacht in je eigen hoekje naast de start. ^[1]

Dat verbod op begeleiders is geen detail, zo bleek in de zomer van 2026. Op de Biotropika Backyard Ultra in Rusland liep Dmitry Klimov 123 rondes, meer dan het toenmalige wereldrecord. Lazarus Lake, de bedenker van het format, erkende geen enkel resultaat van die wedstrijd: op beelden liepen niet-deelnemers mee op het parcours, en dat geldt als hulp van buitenaf. ^[14]

Wie wint? Op een bepaald moment haakt iedereen af, op één loper na. Die moet dan nog één volledige ronde alleen afwerken om te winnen. De laatste loper die vóór de winnaar stopte, heet de assist. Stoppen de laatste lopers in dezelfde ronde, dan is er geen winnaar. Iedereen behalve de winnaar eindigt technisch als DNF (did not finish, niet uitgelopen), maar je aantal afgewerkte yards staat gewoon in de uitslag. Voor de meeste deelnemers is dat getal hun echte resultaat. ^{[1] [3]}

Waar komt de backyard ultra vandaan?

De Amerikaan Gary Cantrell, beter bekend als Lazarus Lake en medebedenker van de beruchte Barkley Marathons, hield in 2011 de eerste Big Dog's Backyard Ultra op zijn terrein in Bell Buckle, Tennessee. De naam verwijst naar zijn hond Big. De winnaar van die eerste editie haalde 18 yards. Vandaag lopen de besten er meer dan honderd. ^{[2] [8]}

Big's Backyard is intussen een wedstrijd op uitnodiging: je verdient er een plaats door elders een aangewezen backyard ultra te winnen of uitzonderlijk veel yards te lopen. In oneven jaren is Big's het individuele wereldkampioenschap. In even jaren loopt sinds 2020 het WK voor landenteams, verspreid over de hele wereld. ^{[2] [8]}

Hoe ver kan een mens gaan?

De records schoten de voorbije jaren omhoog en verhuisden voortdurend van land naar land. Belgen, een Australiër, een Amerikaan en een Pool wisselden elkaar af. Opvallend is hoe vaak Retie terugkomt: het parcours daar is veel minder zwaar dan de heuvels rond Bell Buckle, en een snellere ronde betekent meer rust per uur. ^{[8] [11] [12]}

Bij de vrouwen staat het record op 95 yards, gelopen door de Britse Sarah Perry op Big's Backyard in oktober 2025. Ze verbeterde daarmee de 87 yards van de Amerikaanse Megan Eckert van een jaar eerder. Courtney Dauwalter liep er in 2020 al 68. Mannen en vrouwen lopen in dezelfde wedstrijd op dezelfde bel: het vrouwenrecord is de hoogste score van een vrouw in dat ene, gemengde veld. ^{[8] [13]}

Hoe werkt het WK voor landenteams?

Het WK voor landenteams heeft geen centrale locatie. Elk land organiseert een eigen backyard ultra op een parcours in eigen land, en alle landen starten op hetzelfde moment. Een land stuurt maximaal 15 lopers, en elke yard die een teamlid afwerkt, telt mee voor het teamtotaal. Staan twee landen gelijk, dan wint het land waarvan de wedstrijd het langst duurde. De titel is pas beslist als de laatste nationale wedstrijd stilvalt. ^[3]

Daardoor is het een echte ploegsport: één uitzonderlijke loper volstaat niet, een land wint door veel lopers lang in koers te houden. Frank Gielen, die in 2024 mee de 110 yards liep, noemt het ‘bijna meer management dan lopen’. Een ervaren ploeg lost tussen twee rondes kleine problemen op, van een kinebehandeling tot een kapotte gsm. Maaltijden worden vooraf gepland en klaargemaakt, en bij de start blijft het rustig zodat lopers kunnen recupereren. ^[15]

Wat gebeurde er op het WK van 2026?

Het WK van 2026 startte op zaterdag 17 oktober om 12.00 uur UTC, 14 uur Belgische tijd, in 66 landen. Team Belgium liep in het Domein Beverdonk in Retie. Overdag ging de lus over onverharde paden door de bossen. 's Nachts liepen de lopers om veiligheidsredenen heen en terug over een grindweg tussen de velden, met weinig beschutting tegen wind en regen. ^{[3] [9]}

De Verenigde Staten legden de lat hoog. Mark Dowdle won de Amerikaanse wedstrijd met 107 yards, en het Amerikaanse team eindigde op 1.120 teamyards. Australië strandde op 1.069, Japan op 1.038. ^{[6] [11]}

In Retie bleven Merijn Geerts (52) en Ivo Steyaert (56) als laatste twee lopers ter wereld over. Op donderdag 22 oktober om 14 uur werkten ze hun 120ste ronde af, zo'n 805 km per loper, en gingen ze voorbij de 119 yards van Phil Gore. België stond toen op 1.050 teamyards. Om de Amerikanen bij te halen, moesten de twee samen nog tot ongeveer ronde 155 doorgaan: bij een gelijke stand wint het land met de langste wedstrijd. ^{[1] [3] [6] [10] [11]}

Wat is het verschil met een gewone ultra?

Bij een klassieke ultra ken je de afstand vooraf en wint wie eerst over de streep komt. Bij een backyard ultra is snelheid bijna bijzaak: iedereen vertrekt elk uur opnieuw samen, en de snelste ronde levert je niets op behalve wat extra rust. Je loopt tegen de klok en tegen jezelf. Vind je het open einde te groot? Dan is er de backyard met een vaste duur, zoals een Backyard 6 of Backyard 24: dezelfde regels, maar na het afgesproken aantal uur is het gedaan. ^[1]

Hoe verdeel je je krachten?

Kies een rondetijd die je het langst kunt herhalen, niet de snelste. Wie een yard in 50 minuten loopt, heeft 10 minuten voor eten, drinken, toilet en voeten; op 55 minuten blijven er maar 5 over. Te snel kost je uren later energie, te traag laat geen ruimte voor een blaar of een wachtrij aan het toilet. De eerste uren horen te traag aan te voelen. Laat de groep gaan en loop een tempo waarop je makkelijk praat. ^[7]

Wandelen hoort er van bij het begin bij. Kies vaste stukken, zoals een helling of een smal pad, waar je elke ronde wandelt, zodat je tempo niet ongemerkt oploopt. Versnel alleen als je de tijd echt nodig hebt, bijvoorbeeld om 's nachts een kort dutje te kunnen doen. Nooit om iemand te lossen: bij de volgende bel sta je toch weer naast elkaar. Voelt hetzelfde tempo plots veel zwaarder, kijk dan eerst naar eten, warmte en je wandelstukken in plaats van sneller te gaan. ^[7]

Je pauze is kort, dus elke beslissing die je vooraf neemt, wint tijd. Leg eten, drank en een warme laag op een vaste plek, in de volgorde waarin je ze nodig hebt. Reken op koude nachten, slaaptekort en een maag die na vele uren minder verdraagt: kies eten dat je al kent en voorzie reserves. Ivo Steyaert noemt het hoofd de grootste vijand, met maar enkele minuten per uur om te eten en te slapen. ^{[7] [9]}

Is een backyard ultra iets voor jou?

Je hoeft geen topatleet te zijn om het format te proberen, en leeftijd alleen beslist niets: de twee Belgen die in 2026 het record verbeterden, zijn 52 en 56 jaar. Voor een eerste deelname telt vooral dat je 6,7 km rustig binnen het uur loopt, ook als je bergop wandelt; dat is iets trager dan 10 minuten per kilometer. Ervaren trailrunners moeten vaak net leren trager te gaan dan ze gewend zijn. Beginners ontdekken eerst hoe hun lichaam reageert op starten, stilstaan en weer starten. Keer je terug na een blessure of twijfel je wat je lichaam aankan, overleg dan met je huisarts of kinesitherapeut. ^{[1] [11]}

Weinig tijd of geen auto? Trainen voor een backyard kan grotendeels op een vaste lus vlak bij huis, die je te voet, met de fiets of met het openbaar vervoer bereikt. Speciaal materiaal heb je nauwelijks nodig: schoenen waarin je uren comfortabel loopt, een betrouwbare hoofdlamp, warme lagen en een stoel of matje voor je pauzes. Is je budget krap, investeer dan eerst in de lamp en goede schoenen. Een tweedehands fleece of jas volstaat ruim, als je hem vooraf test.

Zo probeer je het zelf

Je eerste backyard begint niet aan de start van een wedstrijd, maar op een lus bij jou in de buurt. Zoek een rondje dat je veilig kunt herhalen, met een vast vertrekpunt waar je drank en een extra laag kunt achterlaten: een bank aan de bosrand of gewoon je eigen voordeur. Een vlakke bos- of parklus volstaat. De exacte 6,7 km is minder belangrijk dan het ritme van lopen, pauzeren en opnieuw vertrekken op het hele uur.

Een lus in de Kempen, niet ver van Retie, om het ritme van lopen en pauzeren te oefenen. Bekijk de lengte en run Pre-Flight voor je vertrekt.

Een bekende lus in het Zoniënwoud bij Brussel; controleer de afstand en de toegangsinfo in Pre-Flight.

Smaakt het naar meer? Kies dan als eerste wedstrijd een backyard met vaste duur, of stel jezelf in een open backyard een doel van bijvoorbeeld 6 of 12 rondes en stop met een glimlach zodra je het haalt. Backyard Belgium vzw organiseert officiële backyard ultra's in onder meer Antwerpen en Beauraing, en ook in Nederland zijn er vaste edities, zoals in Leersum en Zeewolde. Begin deze week: kies je lus, zet een wekker op het hele uur en loop je eerste twee yards. ^{[2] [16]}

Onderweg · Routebibliotheek